کیست گانگلیون (کیست مچ دست) چیست؟

گانگلیون کیست یا کیست های سینوویال چیست؟

کیست گانگلیون کیسه کوچکی از مایع است که روی مفصل یا تاندون (بافتی که ماهیچه را به استخوان متصل می‌کند) تشکیل می‌شود. داخل کیست ماده ای ضخیم، چسبنده، شفاف، بی رنگ و ژله ای است. بسته به اندازه، کیست ها ممکن است سفت یا اسفنجی شوند.

کیست‌های گانگلیون اغلب در پشت دست در مچ دست ظاهر می‌شوند، اما می‌توانند در سمت کف مچ نیز ایجاد شوند. آنها همچنین می توانند در مناطق دیگر ظاهر شوند، اما این موارد کمتر رایج هستند:

پایه انگشتان روی کف دست، جایی که به صورت برآمدگی های کوچک به اندازه نخود ظاهر می شوند

قسمت خارجی زانو و مچ پا از دیگر نقاط می باشد

☑️ از رایج ترین کیست هایی هستند که در مچ دست ظاهر میشنوند .

☑️ اغلب در پشت دست ایجاد می شوند.

☑️ این کیستها سرطانزا نیستند و عمدتا بی ضررو بدون درد بوده و اکثر مراجعات بدلیل ظاهر و از نظر زیبایی میباشد.

☑️ بطور معمول سایز حدود 2 سانتیمتر و گاهی بیشتر از  5سانتیمتر  هم گزارش میشود.

☑️ در خانم جوان لاغر بیشتر رویت میگردد

☑️ اندازه گانگلیون و شدت درد) در صورت وجود) در روزهای مختلف متغیر است.

فهرست مطالب

محل های شایع گانگلیون کیست کجاست؟

  1. شایعترین محل گانگلیون پشت مچ دست است. و گانگلیون های خلف دست معمولاً صاف و سفت و گرد هستند و در مواردی که در مسیر تاندون راست کننده گسترش یابند چند حفره ایی و نا منظم و نرم هستند.
  1. دومین محل شایع در قدام مچ دست نزدیک شریان رادیال است
  2. سومین محل شایع در قدام و قاعده انگشت دست است.شایعترین محل در تاندون فلکسور در سطح چین پوستی در

محل مفصل توده ها گرد و سفت هستند و با فشار عمقی حساسیت دارند. 

کیست گانگلیون به مرور زمان بزرگتر یا کوچیکتر شده یا حتی محو شدند و معمولا هنگامیکه فعالیت مچ بیمار بیشتر شود بزرگ میشود و با استراحت کوچک میشود. همچنین ممکن است به سرعت ظاهر یا ناپدید شود. ممکن است مدتی محو و دوباره عود کند.

منشا کیست کجاست ؟

☑️ از کپسول مفصلی مچ یا غلاف سینوویال تاندون منشا می گیرد

☑️ دیواره کیست از بافت فیبروتیک میباشد و فاقد هرگونه پوشش اندو تلیال میباشد 

☑️ دیواره کیست در بعضی نقاط به کپسول مفصلی یا غلاف تاندونی وصل است ولی هیچ ارتباطی بین حفره مفصل یا غلاف 

☑️ تاندونی به درون کیست وجود ندارد.

☑️ معمولا کیست ها تک حفره ایی هستند.

☑️کیست گانگلیونی مثل بالون روی ناحیه مفصل رشد و بیرون میزند و در بافت های اطراف مفصل مثل لیگامان ها و پوشش های تاندونی خطوط مفاصل ایجاد میشوند.

☑️ داخل بالن پر از مواد لغزنده بی رنگ و ژلاتینی و چسبناک و غنی از پروتیین میباشد.

☑️دلیل بروز ناشناخته اما در سنین 40-15 سال رایج است و در خانمها بیشتر از آقایان میباشد.

☑️در خانمهای سنین 70-40 رایج است.

☑️ افراد مبتلا معمولا لاغر و تیپ شخصیتی A میباشند.

☑️ ممکن است بدلیل ضربات مکرر وارد بر مچ یا حرکات مکرر و یکنواخت مچ مثل ژیمناستیک ایجاد می شوند.

بعضی ازین کیست ها در انتهای انگشت ظاهر می شوندومعمولا با ابتلا به ارتروز در مفصل انگشت ایجاد میشوند  

دکتر سعید مهاجرزاده بهترین متخصص ارتوپد و جراح در مشهد می باشند، برای نوبت دهی آنلاین کلیک کنید.

علائم و نشانه های کیست گانگلیونی چیست؟

علائم و نشانه های کیست گانگلیونی چیست؟

علائم کیست گانگلیونی می تواند شامل موارد زیر باشد:

☑️ یک برآمدگی یا توده نرم که اندازه آن تغییر می کند اما حرکت نمی کند.

☑️ تورمی که ممکن است در طول زمان یا به طور ناگهانی ظاهر شود.

☑️ ممکن است اندازه آن کوچکتر شود یا حتی از بین برود و برگردد.

☑️ ممکن است یک کیست بزرگ یا بسیاری از کیست های کوچکتر ایجاد شود، اما معمولاً توسط بافت عمیق تری به هم متصل می شوند.

☑️ درجاتی از درد ممکن است، به خصوص پس از ضربه حاد یا مکرر، اما بسیاری از آنها دردناک نیستند.

☑️ درد ممکن است مزمن باشد و با حرکت مفصل بدتر شود.

☑️ هنگامی که کیست به یک تاندون متصل می شود، ممکن است در انگشت آسیب دیده احساس ضعف کنید

☑️علامت شایع و علت اصلی مراجعه توده برجسته در پشت مچ است. توده سطحی و گرد و یکنواخت و اکثرا سفت میباشد .

کیست پنهان :برخلاف اکثر کیست های بدن، بعضی کیست ها قابل مشاهده نمیباشند که به انها کیست پنهان گویند.

اکثر کیست ها علامت ندارند اما اگر یک کیست فشار روی عصبی که بین مفاصل عبور میکند ایجاد کند سبب درد و  بی حسی و گزگز و مورمور و ضعف عضلانی میشوند .

علل و عوامل خطر کیست گانگلیون چیست؟

علت ایجاد کیست گانگلیون مشخص نیست. یک نظریه نشان می دهد که ضربه باعث می شود بافت مفصل شکسته شود و کیست های کوچکی تشکیل شود که سپس به یک توده بزرگتر و واضح تر می پیوندند. محتمل‌ترین نظریه شامل نقص در کپسول مفصل یا غلاف تاندون است که به بافت مفصل اجازه می‌دهد بیرون بزند.

کیست گانگلیون در زنان شایع تر است و 70 درصد آن در افراد بین 20 تا 40 سال رخ می دهد. به ندرت، کیست های گانگلیونی ممکن است در کودکان کمتر از 10 سال رخ دهد

درمان کیست گانگلیونی چگونه است؟

تشخیص کیست گانگلیونی چگونه صورت می گیرد؟  

اگر برآمدگی دارید، باید به پزشک خود مراجعه کنید، حتی اگر علائمی نداشته باشید که شما را آزار دهد. یک معاینه فیزیکی اغلب تمام چیزی است که برای تشخیص کیست گانگلیونی لازم است.

پزشک شما ممکن است با استفاده از یک سرنگ برای خارج کردن مقداری از مایع کیست (اسپیراسیون سوزنی) یا با استفاده از سونوگرافی، تأیید بیشتری دریافت کند. تصویر اولتراسوند زمانی ساخته می شود که امواج صوتی از بافت های مختلف پرش می کنند. می تواند تعیین کند که آیا برجستگی پر از مایع (کیستیک) است یا اینکه آیا جامد است. سونوگرافی همچنین می‌تواند تشخیص دهد که آیا یک شریان یا رگ خونی باعث ایجاد توده شده است یا خیر.

اگر برآمدگی بزرگ یا جامد باشد یا رگ خونی (رگ) را درگیر کند، ممکن است پزشک شما را نزد یک جراح دست بفرستد.
MRI برای دیدن مچ دست استفاده می شود و برای گانگلیون ها بسیار مفید است. یکی از اشکالات این روش تشخیصی هزینه عمل است.

درمان کیست گانگلیونی چگونه است؟ 

☑️ نظارت و مراقبت : زیرا گاها خودبخود بهبود می یابند.

☑️ خارج کردن مایع از کیست و تزریق کورتیکواسترویید در موضع کیست گانگلیونی

☑️ بی تحرکی با استفاده از اسپلینت : انجام فعالیت سبب افزایش سایز و افزایش فشار روی عصب و افزایش درد میشود

☑️ وقتی درد کاهش یافت پزشک تمرینات استقامتی مچ دست را برای بهبود دامنه حرکتی مفصل مچ دست توصیه میکند.

☑️ کشیدن مایع اگر بیمار درد و کاهش دامنه حرکتی دارد.

☑️ جراحی بعنوان خط اخر درمان میباشد. درصورت درد در توده و اختلال فانکشن دست مخصوصا دست غالب یا وقتی که  بی حسی یا گز گز و مورموریا با خوردگی به استخوان موجب عود های مکرر شده باشد .

جراحی اقدام ساده ایی نیست چون کیست گانگلیونی که دیواره ی نازک دارد اکثرا عمقی است و بین تاندون ها گیر میکند و ممکن است پاره شود و تکه ایی برجا بماند و منجر به عودهای مکرر شود.

عوارض جراحی : خشکی دست یا محل گانگلیون ، اسکار و عود ضایعه بطور کلی عود بدنبال جراحی  دوازده تا چهل و یک درصد است

در نهایت نه جراحی نه آسپیراسیون در دراز مدت از درمان نکردن مفید تر نیستند. باهمه ی عوارض گفته شده باز هم درمان کردن بهتر است.

خودمراقبتی در منزل و پیشگیری از کیست گانگلیونی

اگر کیست شما را آزار نمی دهد، ممکن است پزشک به شما بگوید که مراقب آن باشید و در صورت تغییر در تماس باشید. بسیاری از کیست ها می توانند بدون هیچ درمانی ناپدید شوند.

در گذشته مراقبت خانگی از این رشدها شامل گچ موضعی، گرما و ضمادهای مختلف بود. حتی به استفاده از یک کتاب سنگین برای شکستن فیزیکی کیست گسترش یافت. این اشکال درمان دیگر پیشنهاد نمی شوند، زیرا نشان داده نشده است که از بازگشت کیست های گانگلیونی جلوگیری می کنند و در واقع می توانند باعث آسیب بیشتر شوند.

از آنجایی که علت کیست گانگلیونی مشخص نیست، تشخیص نحوه پیشگیری از آن دشوار است. ارزیابی اولیه و درمان توصیه می شود.

برای امتیاز به این نوشته کلیک کنید!
[کل: 3 میانگین: 5]

درخواست مشاوره رایگان

آیا این مطلب مفید بود؟ به اشتراک بگذارید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *